Op 1 juli 2001 werd ik directeur van De Ark. Daarvoor was ik onderwijzer in Izegem. Nu ik al een beetje meer Oekenaar geworden ben, moet ik toegeven dat ik het hier echt wel getroffen heb. Ik heb een fantastische job in een heel sympathieke school met een schitterend team. De sterkste troef van De Ark vind ik de kleinschaligheid: de kinderen zitten in een school waar welbevinden en betrokkenheid belangrijk zijn, waar we tijd hebben voor ieder kind apart. We besteden ook veel aandacht aan een evenwaardige verdeling tussen intellectuele, sociale en muzische vorming.

Zo'n school leiden is enorm druk maar heel prettig, vooral omdat ik af en toe wat tijd kan vrijmaken om met de kinderen zelf te werken. En dat doe ik toch véél liever dan een hele dag achter mijn bureau zitten. Het leukste vind ik om met de hele school een projectopening of een gezamenlijk moment in de zaal te kunnen leiden of meemaken. Dàn zijn we echt een lééfschool en vormen we samen één grote familie.

In mijn vrije tijd speel ik in het blokfluitenkwartet Consorzio Dolce en ben ik via de Vlaamse Studie- en Vormingskring ook nog geëngageerd in de Stedelijke Raad voor Cultuurbeleid. Daar zitten mijn 'oude' vrienden. Maar eerlijk, met al die nieuwe vrienden in Oekene voel ik me echt wel een eddie gelukzak.

Nog dit: elke dag zit ik tot rond halfzeven op school. Je mag me daar altijd storen. Daarna ga ik naar mijn vrouw (Karol) en drie kinderen (Elke, Bert en Lien). Of naar een 'vergadering'. De avonden en het weekend reserveer ik immers voor de vrienden en het gezin. Maar ik moet toegeven, soms is het alsof er in De Ark een grote magneet hangt...